Heb je weleens zo’n periode meegemaakt dat je dacht: “Wat een ongelooflijke achtbaan was dat?” Check. Same here. Ook weleens in een situatie gezeten dat je dacht “dit is groter geworden dan mijzelf, maar ik ben niet happy met hoe het eruit ziet?”. Check. Ik kom net uit zo’n periode en heb besloten een aantal grote veranderingen door te voeren. Met als doel me weer terug te brengen op mijn eigen pad.

De enige weg naar lange termijn geluk is door het maken van krachtige en duidelijke keuzes die passen bij jouw persoonlijke reis. Telkens weer.

De reis van de ZSA

In oktober 2013 startte ik met mijn allereerste seminar voor ondernemers met een duidelijke droom: ik wilde ondernemers helpen om hun dromen te realiseren met de Zakelijk Succes Academie. Het liefst voor zo groot mogelijke groepen. Impact maken in het leven van mensen. Mensen echt verder helpen. En, zoals dat vaker gebeurt als ik gepassioneerd ben over iets… het begon vanzelf te groeien en ging vrijwel moeiteloos. Totdat ik doorhad dat het groeide. Toen moest het sneller groeien en groter worden. Bijna drie jaar lang ben ik bijgestaan door mijn (destijds businesspartner) en goede vriend Joël en door onze eventmanager (en inmiddels goede vriendin) Gerina. Een fantastische tijd.

Alles ging goed. Tot ik in augustus 2017 besloot dat het anders moest. Sneller. Groter. Beter.
In november 2017 organiseerden we het ExpertSummit. 2x 500 ondernemers in de zaal. Gaaf. Twee maanden voor het ExpertSummit heb ik afscheid genomen van Joël, die zijn eigen bedrijf Succeswebsites zou uitbouwen. Vervolgens twee businesscoaches aan boord gehaald, om zo zeker te weten dat we de groei aankonden. Binnen een maand nam ik afscheid van een van hen. Een behoorlijk intensief jaar volgde. We wilden groter groeien. Meer klanten. Meer geld. Meer omzet. Richten op MKB’ers. Met groeien als een doel op zich. En we hebben ons de blubber gewerkt. Met resultaten die bovengemiddeld waren, maar volgens mijn interne lat toch tegenvielen. Het ging niet snel genoeg, hoeveel Pokon ik er ook op gooide en wat de resultaten ook waren.

Vorig jaar kwam ik erachter dat de opzet van de ZSA voor mij niet werkte. Alleen… hoe het wel werkte en hoe we wel konden groeien was me niet duidelijk. Ik dacht dat het kwam door de verkeerde visie. En dus heb ik na diverse heisessies met mijzelf en mijn raad van advies mijn visie aangepast.

We zouden drie dingen gaan doen:

  1. De ZSA moest 100% zelfstandig opererend worden
  2. De ZSA moest de grootste organisatie van Nederland worden
  3. We moeste een ’serieuze’ opleider worden

En zo gingen we onderweg. Drie nieuwe coaches erbij. Gave mensen en voormalig klanten van me. Samen met Vanessa Valkhof hard gewerkt aan de PostHBO accreditatie. Plugin ontwikkeld. Samenwerking met Springest gezocht. Trainingen uitbesteed. CRM pakket opnieuw ingericht. Sales systeem erbij. Twee nieuwe programma’s aangeboden. Masterclasses opgeschaald naar een maandelijks masterclass. Nieuw drukwerk. KvK startersdagen. BNR Campagne ingekocht. Backoffice manager erbij.

En… we groeien. Nog steeds. Maar vooral op basis van referenties van klanten die gewoon enthousiast zijn. En zo moet het.

Wel groeien maar niet gelukkig zijn met wat je doet.

Voor mijn vakantie kwam ik tot de conclusie… Het is gelukt. De trainingen zijn uitbesteed. Iedereen zit op z’n plek. We zijn PostHBO geaccrediteerd. Het salessysteem draait. Ik mag trots zijn op mijzelf. Alleen… ik ben niet gelukkig. Ik ben aan het managen. Niet aan het spreken. En de helft van de ondernemers in de zaal ken ik niet meer persoonlijk. Terwijl dat juist de hele reden was dat ik dit ooit begonnen ben.

Voor mijn vakantie was een keerpunt voor me. Dit. Moet. Anders.
In mijn vakantie viel het kwartje: “Ik wil geen dag langer leven in een (zelf gecreëerd) systeem waarin ik ongelukkig ben. Ik moet mijn hart weer volgen en mijn roeping achterna gaan; mensen inspireren om het beste uit hun leven te halen. Iets van Gods Liefde laten zien in een wereld vol gekte. Tijd om de Zakelijk Succes Academie opnieuw in te richten. Te ‘ontmantelen’ bijna. Zodat ik mijn roeping weer kan volgen.”

De grote keuze: klaar voor het volgende niveau
Inmiddels is het ruim een maand geleden dat ik voor een keuze stond: ga ik mijn bedrijf verkopen? Dat heb ik twee keer eerder gedaan. Als goochelaar zette ik in 2006 een artiestenbureau op en tegen de tijd dat we ruim 30 websites hadden en een serieuze omzet heb ik de boel verkocht. Ik wilde niet langer managen en weer voor groepen staan. Bedrijf verkocht en gestart als spreker.

Niet veel later heb ik in 2010 een trainersbureau overgenomen. Binnen een jaar liep het serieus door en werd ik manager. Toen ik daar niet blij van werd heb ik de boel weer verkocht.

In het afgelopen jaar heb ik een aantal verkennende gesprekken gehad over de verkoop van de ZSA. Alleen… ik kan er niet mee stoppen. Dit is mijn passie. Dit is ‘wat ik te doen heb’. Een verschil maken vanuit echtheid in een markt die gedomineerd wordt met bullshit businesscoaches.

En weer kwam dezelfde vraag op mijn pad: “Geloof je dat je gemaakt bent voor je droom?”
Het heeft maanden geduurd voor ik de keuze durfde te maken. “Wat zouden mijn klanten van me denken?” “Lijkt het niet alsof ik alle kanten op ga?” “Kan ik dit wel maken tegenover Chantal, de coaches en de trainers?” En meer van dat soort vragen. Tot ik in mijn vakantie een heel heldere vraag kreeg die ik vele malen eerder heb gehad: “Geloof je dat je gemaakt bent voor je droom? Geloof je dat je gemaakt bent om te spreken? En… vertrouw je het Proces?”

Bart, geloof je dat je gemaakt bent voor je droom?

Het antwoord was helder. Ik heb in de afgelopen achttien jaar ruim 6.000 uren voor groepen gestaan. Daar ben ik voor gemaakt. Om impact te maken. Ik kan prima managen, dat heb ik voor mezelf bewezen inmiddels. Ik word er alleen niet gelukkig van.

En dus heb ik in de afgelopen maanden besloten om te stoppen met de organisatie waarbij er andere trainers en coaches voor me werken en ben ik terug gegaan naar mijn eerste passie: spreken, trainen en schrijven. Omdat ik daar de meeste impact maak.

Chantal heeft in de afgelopen maanden een hele gave nieuwe baan gevonden in een nieuw team en Ies, Lieselore en Lindemarie zijn lekker aan de slag met het uitbouwen van hun eigen bedrijf. Om hun eigen droom te realiseren. Ik ben ze enorm dankbaar voor hun inzet het afgelopen half jaar. We hebben een supergave afsluiting gehad met z’n allen inmiddels. Uiteraard gaan we gewoon verder met het vaste team waarmee we al jaren bouwen: Sanne, Gerina, Annemieke en Ronald.

Teamdag en afsluiting

Iedere ondernemer moet zich dit afvragen

Ik vertel ondernemers altijd dat ze moeten doen waarvoor ze gemaakt zijn en vooral niet moeten luisteren naar de bullshit van al die succesgoeroes die vertellen dat je met slimme trucjes snel rijk wordt. Niet dat dat niet kan… het zou alleen niet de belangrijkste reden moeten zijn waarom je doet wat je doet.

Dat is exact de vraag die ondernemers zich regelmatig moeten afstellen: “Doe ik nog wel waarvoor ik gemaakt ben of ben ik in een systeem / bedrijf terecht gekomen dat niet meer bij me past?”. Om vervolgens heldere keuzes te maken en hun bedrijf in te richten op een manier die past bij hun talenten, kwaliteiten en profiel.

De toekomstplannen: Zakelijk, Financieel & Persoonlijk Succes

Mijn toekomstplannen voor de komende vijf jaar zijn ongelooflijk helder geworden de afgelopen maanden.

 

 


Toekomstplannen
Allereerst blijf ik zelf het centrum van mijn bedrijven. Niet omdat ik het niet kan uitbesteden maar omdat ik heb ontdekt dat het ontwikkelen van mensen mijn roeping is in mijn loopbaan: ‘Serving God by developing people’. Het kan best zijn dat mijn team uitbreiding krijgt in de toekomst, maar dat zal altijd in dienst zijn van mijn missie.

  • Daarnaast ga ik een aantal boeken schrijven die me aan het hart liggen. Te beginnen met mijn nieuwe boek ‘Big dreams, small steps’ waarvoor de outline inmiddels helder is en het ISBN nummer is vastgelegd. Over twee weken ga ik lekker in een hotel zitten schrijven.
  • Komend jaar wordt mijn eigen bedrijfspand van 120 m2 opgeleverd, waar ik een prachtige trainingsplek heb met een eigen videostudio waar we met live publiek kunnen opnemen.
  • Ik ga (eindelijk) starten met een tweewekelijkse podcast komend jaar.

 

 

 

De komende vijf jaar ga ik me toeweiden om de Zakelijk Succes Academie nog beter te maken:

  • In 2020 gaan we met een vaste groep ondernemers een jaar lang volledig vernieuwd jaarprogramma doorlopen
  • Ik ga samen met voormalig klant en goede vriend Berend Oosterhuis in maart een Leiderschapsretreat organiseren
  • Ik ben aan het kijken naar een vervolgprogramma’s voor 2020 voor ZSA’ers

 

 

  • We gaan binnenkort beginnen met de Persoonlijk Succes Academie waar ik verder nog even niets over vertel.

Gave plannen. Zin om aan de slag te gaan. Vanuit rust, terwijl ik doe wat ik moet doen. Nu eerst afronden en lekker van zes weken zomervakantie genieten.

Vorige week heb ik tijd genomen voor mijzelf om terug te kijken op 2017 en om vooruit te kijken naar het nieuwe jaar. Iedere ondernemer die effectiever wil worden zou eigenlijk regelmatig tijd moeten nemen voor reflectie. Als ik terug kijk op 2017 dan zijn er talloze lessen die ik heb mogen leren… Hieronder deel ik de zeven belangrijkste met je:

Les 1: Ruil nooit je droom in voor gemak of zekerheid

Toen ik in 2010 m’n bedrijf verkocht en startte met mijn droom om fulltime te werken als spreker / trainer had ik nooit verwacht dat ik dat in het eerste jaar zou realiseren. Langzaamaan ontstond het verlangen om eigen events en open trainingen te organiseren over onderwerpen die ik gaaf vond: ondernemerschap en marketing. En zo startte ik in 2014 met de Zakelijk Succes Academy. Inmiddels zijn we bijna vier jaar verder en hebben meer dan 15.000 ondernemers in Nederland kennis met ons gemaakt. Een mooi begin.

Toch kwam ik in kwartaal 2 van 2017 tot de conclusie dat ik mijn droom bijna had opgegeven omdat alles ‘gemakkelijk’ was geworden. (Mijn droom is overigens om de grootste NL trainingsorganisatie voor ondernemers worden zodat we een substantieel verschil kunnen maken.) En dus moest ik een aantal rigoureuze keuzes maken. Hoe moeilijk ook, toen ik die keuzes had gemaakt kwam ik tot de conclusie dat ikzelf, de betrokken mensen en de ZSA beter af was. Een grote stap uit m’n comfortzone. En daar geniet ik enorm van.

Les 2: Je kunt veel meer dan je denkt

Op 30 september en 4 november 2017 heb ik één van mijn doelen mogen realiseren. We hebben 1000 inschrijvingen gehad voor het ExpertSummit. Hoewel niet iedereen is komen opdagen was ik enorm blij dat we twee van zulke gave events hebben mogen organiseren. Te gek om zo met ons team aan de slag te gaan en al die gave reacties te horen van ondernemers. Daar doen we het voor.

Tijdens een training van de ZSA na het ExpertSummit zei Anita (een startende ondernemer) tegen me: ‘Ja, voor jou is het makkelijk om je training te vullen. Voor mij niet. Ik heb nog niet eens 4 mensen in mijn workshop.’ Toen ze dat zei moest ik glimlachen. ‘Je ziet alleen het resultaat van vier jaar hard werken, niet het proces wat eraan vooraf ging. Ik weet 100% zeker dat als je alles-op-alles zet jij met gemak je workshop vol krijgt.’ Twee weken later kreeg ik een mailtje. “Het is gelukt hoor!”. Toen wist ik het zeker… je kunt veel meer dan je denkt.

Les 3: Investeer in jezelf

In augustus ben ik naar Orlando gevlogen, waar ik vier dagen heb mogen doorbrengen met leiderschapstrainer John Maxwell. Inmiddels ben ik gecertificeerd ‘John Maxwell Team – Trainer’. Woohoo. Aan de dingen die ik daar heb geleerd kan ik een blog op zich weiden. Eén van de belangrijkste lessen die ik heb meegenomen van John is ‘de wet van de lat’ (law of the lit). Die wet zegt dat je organisatie niet groter kan groeien dan dat jij bent gegroeid als een leider. Scoor jij een 7 als leider? Dan kan je organisatie niet verder groeien dan een 7. Wil je een bedrijf hebben dat een 10 kan worden? Dan moet jij een leider zijn die een 10 kan worden. Investeer dus in de kennis en in de vaardigheden. Neem die coach. Ga naar de training. Lees het boek. Luister het audioprogramma. Investeer in jezelf, voor de ander.

Tip: kom naar het Zakelijk Succes Seminar als je wil groeien in je ondernemerschap. Je betaalt alleen € 47 euro arrangementskosten.

Les 4: Investeer in je team

Eerlijk is eerlijk, toen ik tot de conclusie kwam dat ik meer moest investeren in m’n team, kwam ik tegelijkertijd tot de conclusie dat ik een kwantumsprong had gemaakt in mijn denken. Voor m’n gevoel heb ik in 2017 in mijn denken pas de overstap gemaakt van denken als ZZP’er naar denken als Ondernemer. Vreemd als je bedenkt dat ik inmiddels bijna 15 jaar onderneem. Ik weet nog precies wanneer ik die denksprong heb gemaakt. Dat was toen ik aan John Maxwell vroeg “hoe zorg ik ervoor dat ik niet zo druk blijf met alle details?”. Zijn antwoord was legendarisch: “Stop thinking that you’re God’s answer to every problem”. Point taken.

Les 5: Definieer je kernactiviteiten en doe wat werkt

“Wees niet onderscheidend in de strategie, wees onderscheidend in de uitvoering”. Ik train dit regelmatig in bij ondernemers. Als iets effectief is moet je het vaker doen. Eenvoudige logica. En toch kwam ik er in 2017 achter dat ik dat zelf ook niet altijd deed. Dan nam mijn creativiteit het over van mijn strategische inzicht en deed ik heel veel, maar niet alles was effectief. Aan het begin van 2018 en terugkijkend op 2017 is één van de belangrijkste lessen die ik nu al implementeer: bepaal wat je kernactiviteiten zijn en neem afstand van andere activiteiten. Dat geeft rust in de uitvoering en maakt dat m’n creativiteit wordt gekanaliseerd zodat ik kan doen waarvoor ik gemaakt ben.

Les 6: Stap in de spotlights

Er zijn twee sleutels voor zakelijk succes: toegevoegde waarde en zichtbaarheid. Twee vragen die je jezelf dan ook regelmatig moet stellen is:

  1. Hoe kan ik meer toegevoegde waarde leveren?
  2. Hoe kan ik meer zichtbaar zijn?

Het gekke is dat bij het beantwoorden van die eerste vraag ik tot de conclusie kwam dat ik meer toegevoegde waarde zou leveren als ik zelf in de spotlights durf te staan. Een vreemde gedachte, omdat ik degene ben die binnen de ZSA meestal op het podium. Ik ben al het gezicht van de ZSA. Alleen mentaal gezien heb ik pas in december 2017 de keuze gemaakt om volledig zelf in de spotlights te gaan staan en niet in mijn gedachten continu bezig te blijven met “dit moet een verkoopbaar bedrijf zijn, want ooit…” Ik ben gestopt met het primair runnen van mijn organisatie omdat ik er beter van wil worden en ben me bewust geworden van mijn ‘waarom’. Mijn missie is me heel helder en duidelijk nu: “Serving God by developing people”. En dat ga ik in 2018 wederom met hart en ziel doen.

Les 7: Succes is voor de doeners

Ik ben een extreme doener. Als ik iets wil bereiken dan ga ik, zodra het m’n prioriteitencheck is doorgekomen, zo snel mogelijk aan de slag om het te realiseren. Nu weet ik mijn hele leven al dat ik van actie hou, alleen pas in 2017 durfde ik aan mezelf toe te geven dat dit één van m’n kernkwaliteiten is. Doen. Alles wat is gerealiseerd is alleen tot stand gekomen door actie. Pablo Picasso zei het op de volgende manier: “Action is the foundational key to all success”. En hij had gelijk. Hoe meer actie je neemt in de richting waar je naartoe wilt, hoe groter de snelheid is waarmee je die richting realiseert. En hoe verder je kunt komen dus. Succes is voor de doeners!

Wat is de belangrijkste les die jij hebt geleerd in 2017?

Yeey! WIDM gaat weer beginnen… Terwijl ik met Sanne de WIDM-quiz zit te kijken maar even een blogje schrijven. Vijf ondernemerslessen van WIDM.

Mol-les 1: Doe een pre-launch

Vier weken geleden zag ik de eerste reclame voorbijkomen dat ‘de Mol’ weer zou beginnen in januari. Vanmiddag heb ik de app al gedownload en zojuist heb ik ruim een uur zitten kijken naar een quiz over voorgaande afleveringen. Wat ze enorm goed doen is ervoor zorgen dat je enthousiast bent nog voordat je iets hebt gezien van het nieuwe seizoen.

Mol-les 2: Zorg voor engagement

WIDM zorgt voor enorme betrokkenheid bij de kijkers. Zo is er een app, waarin je punten kunt verdienen door punten in te zetten op wie volgens jou de mol is. Daarnaast is er na iedere aflevering een apart programma (Moltalk) waarin WIDM wordt gereviewd door oude mollen. Kijkers kunnen in dit programma reageren, ingewikkelde complottheorieën worden besproken.

Mol-les 3: Maak het mysterieus

Alles rondom de mol is geheimzinnig. De muziekjes, de leader, de promotie vooraf, de korte flitsen die je ziet tussen de shots door en zo kun je nog veel meer dingen opnoemen. Ze maken het mysterieus en mysterie is per definitie interessant.

Mol-les 4: Creëer een hype

Wanneer begint het? Zo lang nog? Ik kan niet wachten… In onze vriendengroep gonst het alweer een tijdje… WIDM gaat weer beginnen. We kunnen niet wachten tot we weer 10 weken lang worden meegenomen in de zoektocht naar de mol. Ze creëren een hype en we vinden het heerlijk om in die hype te worden meegenomen.

Mol-les 5: Koester je Molloten

WIDM heeft een hele grote groep fans. (hier zit er een) De grootste fans (advocates) worden door de presentatoren van het programma liefkozend ‘Molloten’ genoemd. Iedere week worden in Moltalk (een programma waarin WIDM wordt gereviewt) nieuwe complot-theorieën besproken en worden de meest actieve molloten die via Twitter reageren in het zonnetje gezet.

Wie kijkt er WIDM? En… zin in het nieuwe seizoen?

PS; mocht een programmamaker dit lezen. Ik wil heel graag een keer meedoen!

Allereerst… de beste wensen voor het nieuwe jaar! Ik wens je een jaar toe vol persoonlijk geluk, zakelijk succes en liefde.

2017 - We hebben een pup erbij!

Ieder jaar ga ik de vier dagen van januari op een korte stilte-retraite. Hierbij bekijk ik wat mijn doelen waren in het vorige jaar, maak ik een dankbaarheidslijst, stel ik nieuwe doelen en zoek ik Wijsheid over mijn leven. Grote kans dat als je dit leest, ik al op de Veluwe zit in een prachtige boerderij in de natuur.

Het tweede wat ik ieder jaar doe is mijzelf de vraag stellen: “hoe kan ik van 2018 (of het betreffende jaartal) mijn beste jaar ooit maken?”. Deze vraag verdeel ik vervolgens in verschillende focusvragen. Hieronder de vragen die ik mijzelf stel en de antwoorden die ik voor het komende jaar geef…

Waarmee ga ik starten om van 2018 het beste jaar ooit te maken?
Bijsturen in de richting. Klinkt misschien gek, maar ik ga zelf in de schijnwerpers staan binnen de ZSA. Dat lijkt wat tegenstrijdig, want ik ben het gezicht, alleen binnen ons team hadden we een andere richting uitgezet. Daarnaast ga ik lekker veel wandelen, want Sanne en ik hebben een nieuwe aanwinst in ons gezin: Sofie. (zie foto)

En waarmee ga ik stoppen?
Ik ga niet stoppen met specifieke dingen in 2018. Tijdens mijn maandelijkse reflectie stuur ik hier al op bij.

Op welk gebied wil ik mij in 2018 verder ontwikkelen? Wat ga ik daarvoor doen?
Leiderschap. Daar heb ik al een mooie aanzet voor gemaakt tijdens m’n certificatie als John Maxwell Leadership trainer, alleen ik kan een nog betere leider zijn voor m’n team. Ik ga een DISC-certificeringstraining doen en ben aan het kijken naar een leiderschapstraject. (Tip om je jaar goed te beginnen: schrijf je in voor het Zakelijk Succes Seminar)

Hoe kan ik mijn effectiviteit verdubbelen in 2018?
De hoofdlijn van de ZSA definiëren. (check) Activiteiten op vaste momenten standaardiseren. Daarnaast ga ik in 2018 een paar keer alleen weg om gefocust verder te werken.

Hoe kan ik een nog groter verschil maken in 2018?
Meer van mijzelf laten zien in de content die ik maak. En dus minder content productie uitbesteden.. We krijgen uitbreiding van het ZSA team, zodat ik mij nog meer kan bezig houden met de inhoud.

Hoe maak jij van 2018 je beste jaar ooit?
Ik ben benieuwd naar je reactie!

“Als jullie niet leren om jezelf te verkopen dan zit 80% over vijf jaar weer in loondienst.”

BAM. Die kwam hard aan. Afgelopen zaterdag. 72 bewegingstherapeuten keken me aan met blikken die varieerden van begripvol knikkend tot woedend. Een hand ging om hoog. Ik gaf de microfoon aan een mevrouw die me een beetje moedeloos aankeek.

“Maar we zijn gedwongen om te ondernemen. Eigenlijk willen we gewoon mensen helpen.”

Daar had ze gelijk in. En ze is niet de enige. Verreweg de meeste ondernemers zijn niet gaan ondernemen omdat ze ondernemen zo leuk vinden. Ze zijn gaan ondernemen omdat ze hun hart willen volgen, mensen verder willen helpen of verlangen naar de vrijheid en onafhankelijkheid die ondernemerschap ze biedt. Toch is voor veel ondernemers het ondernemerschap een worsteling. 

De dialoog met de zaal ging verder.

“Ik zou willen dat mijn clienten gewoon naar me toe kwamen. En dat ik niet hoefde te concurreren met andere bewegingstherapeuten.”

Een opmerking die ik vaker hoor. Van coaches, trainers, boekhouders en adviseurs.

“Wie is het met me eens dat een client zich alleen laat helpen als hij voldoende pijn ervaart?”

72 handen gingen omhoog.

“Laat ik dan eerlijk zijn tegen jullie en een beetje pijn creëren… Iedere ondernemer zou willen dat ze een deur open kunnen zetten en de klanten binnen stromen. Maar het gaat niet gebeuren. Nooit. Als je zelfstandig ondernemer ben zul jij jezelf in de markt moeten zetten. Niemand gaat dat voor je doen. Je zult een goed werkende website moeten hebben waardoor je online zichtbaar bent. Je zult moeten leren verkopen. Je zult moeten nadenken over je marktpropositie. Had je maar geen ondernemer moeten worden.”

Hoofden knikten. De meesten waren het met me eens. Hoe pijnlijk de boodschap ook was.

En jij? Ben jij het ermee eens? Weet jij hoe jij jezelf moet verkopen? Heb je ooit geleerd om jezelf in de markt te zetten? Heb jij geleerd hoe je een website maakt die zorgt voor aanvragen? 

Ontdek hier hoe jij kunt leren verkopen. Zie ik je binnenkort?

Jarenlang was ik alleen maar aan het geven en durfde ik niets te ontvangen. Ik vond het lastig om een goede prijs te vragen voor mijn werk. Ik durfde zelden nee te zeggen. Ik betaalde ik alles voor iedereen. Discussie gesloten. (is nooit geopend zelfs). Er zijn drie specifieke momenten binnen één jaar die een doorbraak hebben gebracht hierin en die ervoor hebben gezorgd dat ik inmiddels mag ontvangen. Deze wil ik graag met je delen.

Moment 1: Sparren met mijn mastermind groep

Het eerste moment was tijdens een avond met mijn mastermind groepje. Zij vertelden me dat ik altijd wilde betalen omdat ik daarmee de controle kon houden over de relatie. BAM. Een rechtse. Die kwam hard aan. Ik wist direct dat ze gelijk hadden. Door mijn jeugd heb ik vroeger veel moeite gehad met vertrouwen en overgave. En door zelf alles te betalen stond ik nooit in de schuld bij iemand. Ik behield de controle.

Moment 2: Surinaams eten halen

Het tweede moment was toen Sanne (mijn liefste) en ik bij het gezin van mijn zus zou eten. We hadden een goed plan: het zou Surinaams worden. Mijn zus en ik stapten in de auto en tien minuten later stonden we bij de Surinamer. Ik bestelde en wilde afrekenen. Mijn zus antwoordde dat zij graag wilde betalen. Belachelijk. Absoluut niet. Vervolgens betaalde ik voordat m’n zus de kans had gehad om te betalen. Later hoorde ik van Sanne dat m’n zus aan haar had gevraagd of ze mocht meebetalen. Ze vroeg het niet meer aan mij, want ze wist wat het antwoord was. Pijnlijk! Ik ontnam mijn zus, waar ik zielsveel van hou, de kans om iets terug te geven en bij te dragen. En dat terwijl we een gelijkwaardige relatie hebben.

Moment 3: Karakterweekeind in Schotland

Het derde moment heeft de meeste impact op me gehad. In april 2015 ben ik met een karakterweekeind van de 4e Musketier naar de Schotse hooglanden geweest. Om daar met een groep mannen drie dagen lang te hiken met 20kg bagage op m’n rug. Mijn goede vriend Hugo Bakker was mee. Na anderhalf uur lopen op de eerste dag sprong ik over een rivier. Toen mijn voet de grond raakte klapte mijn enkel dubbel. KNAK. AU. Pijnlijk. Maar we moest nog zo’n 40 kilometer. Enkel ingetapet, tanden op elkaar en doorgaan. Dat ging eigenlijk best prima.

De dag erna was mijn enkel wel wat pijnlijk maar niet zo pijnlijk dat ik niet meer kon lopen. En dus gingen we vol goede moed op weg. Toen we een hoge berg op klommen liep ik voorop. Ik zou wel even laten zien dat ik een bikkel was. Naar boven ging prima. Aan de andere kant van de berg moesten we ook weer naar beneden. Dat ging minder. Strompelend over de losse keien moest ik bij iedere stap pijn incasseren. Dit was niet vol te houden. Kiezen op elkaar en gewoon doorlopen. Na honderd meter gestrompeld te hebben vroeg iemand uit de groep achter ons (de ‘vegers’) of hij m’n tas over kon nemen. Belachelijk. Doe normaal. Ik laat wel even zien dat ik het zelf kan. En dus ging ik door. Stap voor stap.

“Je zou ons een plezier doen als jij je tas afgeeft”

Tien minuten verder riep een van de vegers; ‘Je zou ons een plezier doen als jij je tas af geeft. Dan kunnen we wat sneller lopen. Je bent ons meer tot last door de tas zelf te willen dragen dan door deze af te geven’. Ah. Ik was hun dus tot last door zelf mijn tas te blijven vast houden. Dat kon ik niet hebben. Maar afgeven was ook zo’n grote stap. Dat zou ik, Dé Bart van den Belt van de Schotse Hooglanden’, toch niet zomaar kunnen laten gebeuren. Hugo keek me aan en gaf me een knikje. Afgeven die hap. En dat deed ik. Op het moment dat ik mijn tas los liet brak er iets in me. Honderden meters lang stroomden de tranen over m’n wangen. Dat was op de steile bergrichel nog gevaarlijk ook. Hugo bleef de hele tijd naast me lopen. En dat terwijl hij echt een atleet is en veel sneller kan. Held.

Deze laatste ervaring is beslissend geweest om te leren ontvangen en mezelf over te geven. Ik ben er nog niet, maar het begin is gemaakt.

Heb jij wel eens moeite met durven vragen of ontvangen?
Laat je reactie achter: ik reageer persoonlijk!

Yeehaa! Suits 4 binnengekregen! Eindelijk…

Ik ben fan van Suits. Al sinds de eerste aflevering. Gisteren kwam ik thuis en mijn ogen begonnen te stralen toen (eindelijk) seizoen 4 in de bus lag. Al wekenlang zaten mijn vrouw Sanne en ik te wachten op de DVD van het nieuwe seizoen. Waarom eigenlijk?

1. Herkenbare karakters
De karakters in Suits zijn herkenbaar voor ons allemaal. Iedere kijker van Suits kan zich identificeren met een van de karakters. Bovendien…

2. Iedere karakter heeft fouten en worstelingen
Harvey doet heel stoer, maar is eigenlijk een lieverd. Mike werkt heel hard en heeft stomme fouten gemaakt die hem achtervolgen. Jessica is keihard maar dat moet ze ook zijn in haar positie. Donna heeft een zwak voor een onbereikbare man. Louis (you’ve been litt up!) is een beetje gek maar diep in z’n hart een fijne vent.
IN WELK karakter kan jij je herkennen?

3. Het verhaal is nooit af: er worden verwachtingen geschept
Aan het einde van iedere aflevering wil je weten wat er daarna gebeurt. Zo is het ook met goede marketing. Je vertelt niet alle informatie. Dat kan ook niet, want iedere aflevering (communicatieboodschap) heeft beperkte tijd.
HOE maak jij mensen nieuwsgierig naar de volgende stap?

4. Er gebeurt wat!
Actie in de taxi. Iedere aflevering zit je op het puntje van je stoel bij Mike, moet je toch even glimlachen bij Louis en kwijlen mannen (en vrouwen) bij Donna. (ik niet natuurlijk) De emotie wordt keer op keer getriggerd en je bent even uit je dagelijkse sleur.

Ik ben benieuwd… welke marketing-technieken of ondernemersmetaforen kun jij eruit halen?

Al jarenlang ben ik fan van het spel Kolonisten van Catan. Het is een geweldig spel waarbij je grondstoffen moet verzamelen om straten, dorpen en steden te bouwen. Je kunt grondstoffen verdienen door met je dorp of stad aan een land te staan met een nummer. Als dat nummer gegooid wordt dan krijg je de grondstoffen van de landen waar je aan staat. Als je voldoende dorpen / steden bouwt dan win je het spel.

5 Lessen uit de Kolonisten van Catan

De Kolonisten van Catan is een spel wat heel veel lijkt op het spel van ondernemerschap. Hieronder 5 lessen waarmee je het spel kunt winnen.

Les 1: Zorg voor spreiding van kansen

Zorg ervoor dat je bij zoveel mogelijk verschillende nummers ligt; op deze manier krijg je bij iedere keer dat er gegooid wordt nieuwe grondstoffen. Wanneer je onderneemt is dit ook van belang: als je al je eieren in een mandje gooit dan zul je waarschijnlijk harder moeten werken om rond te komen. Biedt meerdere diensten aan die bij je corebusiness horen en zorg voor verschillende marketingkanalen.

Les 2: Kies van tevoren een strategie en durf ervan af te wijken

Bij de Kolonisten van Catan bedenk je van tevoren meestal een strategie. Ga je voor de grootste riddermacht, voor de langste handelsroute of wil je zo snel mogelijk steden bouwen? Tijdens het spel kom je erachter dat de andere medespelers waarschijnlijk ook een strategie hebben gekozen waardoor het soms noodzakelijk is om voor een andere strategie te gaan. Zo is het ook met een bedrijf. Je kunt van tevoren een prachtig plan hebben bedacht maar als de markt veranderd of je concurrentie krijgt dan is het soms noodzakelijk om van je oorspronkelijke plan af te wijken.

Les 3: Creëer een hefboomeffect

Als je ervoor kiest om van je dorp een stad te maken dan zullen je inkomsten verdubbelen voor de aangrenzende landen. Het op eenvoudige wijze versterken van je resultaat noemen we een hefboomeffect en dat werkt ook prima voor je onderneming. Met welke eenvoudige middelen zou jij je onderneming nog soepeler kunnen laten lopen, meer opdrachten binnen kunnen krijgen of minder tijd kwijt zijn aan werkzaamheden die niet direct bijdragen aan je resultaat?

Les 4: Hou je uitgaven laag

Een andere vorm van een hefboomeffect in de Kolonisten van Catan is het plaatsen van een dorp of een stad aan een haven. Hiermee krijg je ineens voor minder kosten de grondstoffen die je wilt hebben. Voor ondernemers is het noodzakelijk om de uitgaven laag te houden. Vrij logisch: hoe lager je uitgaven, hoe meer je over houdt.

Les 5: Ontwikkel jezelf

Bij de Kolonisten van Catan kun je voor drie grondstoffenkaartjes een ontwikkelingskaartje kopen. Tijdens het spel twijfel je regelmatig of je dat moet doen of nog even door moet sparen voor een dorp of stad. Vaak blijkt dat wanneer je een ontwikkelingskaartje koopt je ineens veel sneller door het spel kan. Ondernemen draait ook om ontwikkeling. Als je zzp’er bent of DGA dan ben jij waarschijnlijk de belangrijkste figuur in je business. En dus is het noodzakelijk om je te ontwikkelen; als jij je ontwikkelt dan ontwikkelt je business zich ook.

Geluk is een wonderlijk iets. Iedereen is er zijn hele leven naar op zoek. Het lijkt wel een speurtocht die altijd blijft voortduren. En iedere keer proberen we weer iets anders om het geluk te vinden. We zijn op zoek naar het volgende rode lintje in het bos en iedere keer als we het rode lintje gevonden hebben, zijn we weer even zo blij als een kind. Om vervolgens direct weer op zoek te gaan naar het volgende rode lintje. Lees meer

Inmiddels zijn mijn vrouw en ik in Kenia. Het is fantastisch om te zien hoe onze Schepper hier aan het werk is. We zijn in een klein kerkje in de sloppenwijk Matare geweest. De sloppenwijk bestaat uit 600.000 mensen die in hutjes van max. 20m2 leven met hun gezin en moeten rondkomen van minder dan 80 cent p/p p/dag. Er zijn 4 van dit soort sloppenwijken hier. Temidden van dat alles een klein kerkje die uitpuilt van de mensen. Men komt er tot bekering, komt daardoor af van de alcohol, vinden een baan en verhuizen naar een beter gedeelte van de stad. De Keniaanse voorganger had een groot bouwbedrijf in Nairobi en heeft dat verkocht om met zijn gezin de echt armen te dienen. Hij vertelde dat in de afgelopen 4 jaar er inmiddels meer dan 2000 mensen zo via zijn kerk de armoede hebben ontvlucht.

Kernkwaliteiten training

Een fantastische training gehad over onze kernkwaliteiten. Een training die voor mij visie- en levensveranderend is. De training deden we samen met een groep studenten uit het leiderschap ontwikkelingsprogramma. Alle studenten hebben zoveel talent, kracht en bovenal: visie. Op dit moment spreken ze veel in Compassion projecten om zo kids te inspireren dat ze alles kunnen bereiken, als ze maar willen. Dit naast hun studie, bijbaantje en zorg voor de families.

De LDP (Leadership Development Program) studenten zijn bijzondere mensen en willen allemaal enorm veel terug geven aan hun gemeenschap. De meesten hebben inmiddels naast een studie een klein bijbaantje en een eigen bedrijfje. Allemaal hebben ze visie en concrete plannen om hun land te veranderen.

Er gebeuren hier nog veel meer bijzondere dingen; te lang om zo even te beschrijven. Morgenochtend op safari voor een week: een schril contrast met de verschrikkingen die we hier zien. Vanmiddag eerst nog zwemles geven aan mijn nieuwe vriend John. Een 21-jarige LDP student die, net als de meeste Kenianen, niet kan zwemmen en doodsbang is voor water. Ik heb hem uitgedaagd om de angst voor de rest van zijn leven te overwinnen en hij gaat, zoals het nu lijkt, de uitdaging aan… Moedige mensen.

Website Compassion

Van nature ben ik iemand die graag in 20 sloten tegelijk springt, met of zonder zwemvest. Het resultaat is dat ik soms al zwemmend bijzondere eenden en aanmeerplaatsen tegen kom. Helaas kom ik ook weleens sloten tegen waar ik tot mijn middel in de modder spring. Misschien eens een goed idee om even stil te zijn; een moment van bezinning waar ik even kan bedenken welke sloot ik wil uitzoeken voor 2011 en in welke oceaan ik vervolgens wil uitkomen. Begin januari ben ik daarom drie dagen op retraite geweest. Lees meer

Sinds we geboren worden zijn we bezig met het verkennen van de wereld om ons heen. In onze hersenen leggen we fysiek structuren/patronen aan waardoor we de dingen en hun onderlinge relatie begrijpen. Door deze denkpatronen zijn we in staat te associëren en wordt de wereld overzichtelijk. Deze denkpatronen brengen denkkaders voort: letterlijk kaders waarbinnen we denken. Iedereen heeft zijn eigen denkkaders en daardoor zijn eigen blik op de wereld.

De koffie kopjes horen links
Veel conflicten komen voort uit de verschillen tussen denkkaders: mensen hebben dan een verschillend beeld van de wereld. Stel: je werkt al jaren in een bedrijf en de koffiekopjes staan al jaren aan de linkerkant van de koffiemachine. Op een dag komt er een nieuwe medewerker die verantwoordelijk is voor de koffie. In het bedrijf waar hij vandaan komt staan de koffiekopjes altijd aan de rechterkant van de koffiemachine.

Gevolg: automatisch zet hij iedere keer de koffiekopjes aan de rechterkant. Hierdoor ontstaat er een conflict; je ergert je eraan dat de koffiekopjes rechts staan. Daar horen ze namelijk niet. Dat is fout.

Relativeren is één van de krachtigste oplossingen voor problemen. Een probleem is namelijk meestal niet echt een probleem. Het is enkel een manier om naar iets te kijken. Als je leert te relativeren dan leer je letterlijk je blik te verruimen en op een andere manier te kijken naar de situatie.

Ik haat koffie
Je zou je bijvoorbeeld kunnen afvragen hoe belangrijk de plaats van de koffiekopjes is en of een verandering van deze plaats de wereld langzamer laat draaien. Je zou ook kunnen bedenken dat de kopjes nu niet links staan, maar dat de koffiemachine nu links staat. (lees die zin nog maar eens) Zo verschuif je je focus en is het probleem ook opgelost. Je zou ook kunnen besluiten dat je koffie haat en dat je toch altijd al liever thee dronk. Je kunt dan iedere dag fluitend langs de koffiekopjes lopen op weg naar een kopje thee. Of je overtuigd de nieuwe medewerker dat wat hij doet fout is en dat de koffiekopjes links moeten staan. Dat is namelijk wel goed.

Om een lang verhaal kort te maken: de keuze die je maakt hangt van het doel wat je wilt bereiken. En het doel hangt weer af van je intentie. Is je intentie om alles te houden zoals het was of ga je mee met de verandering? Je intentie zal je gedachten over de situatie en de nieuwe collega bepalen en je gedachten bepalen je actie. Je actie zal uiteindelijk bepalend zijn voor je succes. En de sfeer.

Persoonlijk succes… duizenden boeken zijn erover geschreven, honderden trainers spreken erover. Maar wat is persoonlijk succes eigenlijk? Is persoonlijk succes een tweede huis in Frankrijk kunnen kopen. Een nieuwe Audi A6? Is persoonlijk succes iedere dag alleen maar doen wat je leuk vindt? Minstens twee keer per jaar op vakantie kunnen? Je eigen baas zijn? Volgens mij is het wat anders…

Persoonlijk succes is iedere dag wakker worden naast degene van wie je houdt. Persoonlijk succes is het vermogen om je gezin boven je werk te verkiezen. De mogelijkheid om iedere dag te lachen, wat de omstandigheden ook zijn. Persoonlijk succes is de controle hebben als dat nodig is en de keuze kunnen maken om de controle uit handen te geven. Persoonlijk succes is anderen helpen, liefhebben en alleen oog te hebben voor de goede dingen. Kunnen kiezen om je verleden los te laten en niet continu bezig te hoeven zijn met de toekomst. Persoonlijk succes is hier en nu de juiste beslissing kunnen maken en het goede te doen. Te genieten van het leven, ook al heb je geen geld op de bank. Persoonlijk succes is de mensen die je pijn hebben gedaan kunnen vergeven en je te richten op de positieve dingen. Kunnen kiezen om principes voor geld te laten gaan. Om zelf de keuze te kunnen maken hoe je reageert op anderen. Persoonlijk succes is anderen dienen en lief te hebben. Persoonlijk succes… misschien een mooi moment om een nieuwe definitie hiervan voor jezelf te maken…

Regelmatig boeken bedrijven mij voor een workshop jongleren, vaak met als thema “hoe houden we de ballen in de lucht?”. Er komen dagelijks zoveel werkzaamheden op ons af, hoe zorgen we er nu voor dat we het overzicht houden en alles tegelijk aan kunnen?

Ik ben redelijk bedreven in het jongleren; drie of vier ballen in de lucht houden is voor mij geen enkel probleem, op dit moment ben ik zelfs aan het oefenen om met vijf ballen te jongleren. Zo is het ook met mijn werkzaamheden; al sinds 2005 ben ik fulltime ondernemer. In deze korte tijd als ondernemer ben ik steeds meer ballen in de lucht gaan houden.

Teveel ballen

Begonnen met één website waarop men artiesten kan boeken en een aparte website als visitekaartje voor mijn eigen werkzaamheden. Het aantal boekingen breidde zich uit en er kwamen meer websites. Voor diverse artiesten ben ik de marketing en boekingen gaan verzorgen, twee websites voor mijn eigen werkzaamheden erbij, kantoor gehuurd, iemand parttime aangenomen, twee stagiaires, BV gemaakt van mijn bedrijf… Totdat ik in de zomervakantie in 2009 voor het eerst even stil kwam te staan; drie weken lang vrijwel zonder laptop en telefoon en eindelijk ruimte in mijn hoofd om na te denken… Ik kwam er achter dat ik geen vier of vijf ballen in de lucht aan het houden was maar ruim 25. (en 34! websites) Ruim 25 ballen in de lucht houden; alleen om te laten zien dat ik het kon. Er moesten dingen anders.

Leren loslaten

En dan komt het moment waarop je dingen moet leren loslaten. Alle websites die ik had gemaakt (en nog steeds moest onderhouden), de artiesten waar ik exclusief het management voor zou doen, de 101 ideeën die ik nog had voor mijn bedrijf…

Loslaten is soms eng; dat wat je vast probeert te houden (ook al brengt het je soms niet veel) voelt zo veilig. Maar wat brengt het ons om dat vast te blijven houden? En brengt het ons niet veel meer om nieuwe gebieden te verkennen? Een proces wat we als mens telkens weer moeten meemaken om te kunnen groeien.

Soms moet je ervoor kiezen om niet alle ballen in de lucht te willen houden. Zodat er ruimte komt. Ruimte voor creativiteit, ruimte voor focus, ruimte voor relaties…

Waarom worden we in de westerse maatschappij enkel afgerekend op dat wat we presteren? Waarom hechten we vaak meer waarde aan prestatie dan aan relatie?

Dit weekeind raakte ik in gesprek met iemand die zich tekort voelt schieten, simpelweg omdat hij zich niet prettig voelt bij het hebben van een vaste baan. In plaats hiervan heeft hij gedeeltelijk een WW en werkt hij enkele uren freelance in de psychogeriatrie. Daarnaast doet hij vrijwilligerswerk in de zorg. Ik vroeg aan hem of hij hier tevreden over was; of hij niet liever fulltime aan het werk zou zijn. Zijn reactie hierop was dat hij heel erg de druk voelt om fulltime te werken, terwijl hij eigenlijk altijd het gevoel heeft gehad niet te kunnen aarden in een vaste baan. Hij voelt zich hierdoor regelmatig afgewezen; hij voldoet niet aan wat men van hem verwacht. Waarom voelt iemand hierover zoveel druk?

Mijn eerste reactie is doorgaans “als je kan werken, dan moet je ook aan de slag!” Maar waarom denk ik dat? Is iemand die leeft van een uitkering en daarnaast tijd maakt voor mensen niet juist heel belangrijk werk aan het doen? Waarom moeten mensen presteren om volledig geaccepteerd te worden? Relatie is toch immers de basis van ieders leven? Zonder relatie geen geluk. We zijn met z’n allen zo druk met presteren dat we te weinig tijd maken voor relaties. Vaders moeten voor ze thuis komen even op een briefje moeten kijken hoe hun kinderen heten. Moeders brengen hun kinderen vier of vijf dagen per week naar de opvang omdat ze moeten werken om diezelfde opvang te kunnen betalen. Managers handelen vanuit het pak wat ze dragen en niet vanuit relatie met de collega’s of medewerkers.

Zou het niet veel beter zijn als we weer eens leren wat het is om echt relatie te hebben? Laten we eens proberen om tijd te maken voor elkaar en niet iedere minuut bezig te zijn met de waan van de dag. Proberen om eens een kaartje te schrijven, een smsje te sturen of gewoon even langs te gaan zonder van tevoren te bellen. Stuur een zakenrelatie eens een bloemetje om ze te bedanken in plaats van een standaardmailtje; toon oprechte interesse in hoe het met iemand gaat. Als we dat nu eens met z’n allen zouden doen zouden we veel minder stress hebben en wordt het leven een stuk zonniger. Bovendien zouden we veel meer presteren.